Od dzisiaj rosną ceny gazu: zbieramy na eksploatację złóż łupkowych przez PGNiG

Nowa taryfa, zatwierdzona przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, Marka Woszczyka, została zatwierdzona 30 czerwca i będzie obowiązywać do końca roku.

Trzeba na gaz łupkowy

Na swojej stronie internetowej PGNiG informuje:

„Podstawowym uzasadnieniem dla zmiany taryfy jest znaczący wzrost kosztów importu gazu związany z rosnącymi od początku roku notowaniami cen ropy. Aktualnie obowiązująca taryfa kalkulowana była przy cenie baryłki ropy na poziomie ok. 80 USD, natomiast obecnie utrzymuje się ona na poziomie ponad 110 USD. Jednocześnie PGNiG SA musi zachować zdolność kontynuowania kosztownego programu poszukiwania nowych złóż gazu, w tym także łupkowego, co przełoży się na stabilizację cen w kolejnych latach.

Wprowadzenie nowej Taryfy jest konsekwencją znaczącego wzrostu cen ropy naftowej na świecie, spowodowanego niestabilną sytuacją w krajach Afryki Północnej. Wpływa to istotnie na koszty pozyskania gazu ziemnego z importu, które wzrosły o blisko 23%.

Nowa Taryfa pozwoli Spółce na kontynuację bardzo ambitnego planu inwestycyjnego związanego przede wszystkim z poszukiwaniem i wydobywaniem gazu krajowego, w tym także pochodzącego ze złóż niekonwencjonalnych (zgromadzonego w łupkach), co pozytywnie wpłynie na stabilizację i bezpieczeństwo dostaw gazu dla Odbiorców końcowych w kolejnych latach, a także może skutkować w przyszłości korzystniejszymi cenami dla Klientów. Aby jednak odnieść sukces w poszukiwaniu gazu z łupków niezbędne są miliardowe inwestycje. Koszt jednego odwiertu na koncesjach niekonwencjonalnych waha się od kilku do kilkunastu milionów USD."

PGNiG chwali się poza tym, niezbyt precyzyjnie, obniżeniem opłat za dystrybucję o 1% oraz przypomina styczniową obniżkę, szacując jej wartość na 3,23%, podczas gdy opłaty stałe w nowej taryfie groszowo maleją tylko dla niektórych grup odbiorców, dla innych zaś wzrastają i to mocno, natomiast wszystkie składniki ceny 1 metra sześciennego gazu w rzeczywistości zmniejszyły się w styczniu zaledwie o 1,2% do 1,6%.

Za to czeka nas prawdziwa...

Rewolucja w Taryfie

Dotychczasowe 4 grupy taryfowe zastąpi 10 nowych, powstałych z wydzielenia z grup W-1 do W-3 po 3 podgrup w każdej. Nowe grupy od W-1 do W-3 otrzymają po dotychczasowej cyfrze kropkę i drugą cyfrę oznaczającą roczną częstotliwość wizyt pracownika gazowni, dokonującego odczytu gazomierza oraz pojawią się grupy kończące się symbolem „12T", w których odczytu dokonywał będzie i przekazywał go co miesiąc do gazowni sam użytkownik mieszkania czy budynku, co jednak wiązać się bezie z jego zgodą na „lotne kontrole" gazowników sprawdzające prawdziwość podanego odczytu, dokonywane w terminie do 10 dni po przekazaniu odczytu i najprawdopodobniej (taryfa tego jasno nie precyzuje) - comiesięcznym cyklem rozliczeń.

I tak:
w miejsce dotychczasowej grupy W.1 (do 300m3 rocznie) wprowadzone zostają W-1.1, W-1.2 oraz W.1.12T,
w miejsce dotychczasowej grupy W-2 (od 300 do 1200m3 rocznie) wprowadzone zostają W-2.1, W-2.2 oraz W.2.12T,
w miejsce dotychczasowej grupy W-3 (1200 do 8000 m3 rocznie) wprowadzone zostają W-3.6, W-3.9 oraz W.3.12T.
w grupie W-4 nie wydziela się podgrup, ale odczyt gazowni dokonywany będzie co miesiąc.

Bez zmian pozostają dotychczasowe limity zużycia gazu w poszczególnych grupach.
15 lipca odbiorcy zaliczani do grup od W-1 do W-3 zostaną przydzieleni odpowiednio do grup W-1.1; W-2.1 oraz W-3.6.

Na pisemne żądanie będzie można zmienić grupę, ale tylko w obrębie swojej grupy głównej, znaczonej tą samą pierwszą cyfrą, czyli : W-1, W-2 lub W-3. Wniosek w tej sprawie będzie musiał być złożony do 20 dnia miesiąca poprzedzającego zmianę,zaś prawo do jego złożenia przysługiwać ma odbiorcy nie częściej niż raz w ciągu roku .

Od stycznia 2012, zostaniemy w tej samej, albo będziemy przyporządkowani do nowej grupy taryfowej na podstawie wielkości zużycia gazu w roku poprzednim, przy czym, oprócz wzajemnie "zamiennych" grup W-2.2 i W-1.2, będziemy kwalifikowani do grup o najniższej w danej grupie liczbie odczytów dokonywanych przez gazownię. Jeśli nam to nie będzie odpowiadać, będzie można znów złożyć wnioseko zmianę "podtaryfy" czyli podgrupy taryfowej o w obrębie swojej głównej grupy taryfowej, i tak co roku.

Nie dotrzymasz słowa - płacisz różnicę

W uzasadnionych przypadkach możliwe będzie także, złożenie wniosku o zmianę grupy poza swoją grupą główną, np. w razie dłuższego wyjazdu czy przeprowadzki do nowo wykończonego domu. Istotną zmianą jest w tym przypadku przepis taryfy, że jeżeli po zakończeniu roku kalendarzowego okaże się, że gazownia poniosła stratę na skutek wprowadzonej na życzenie odbiorcy zmiany i nie nastąpiły okoliczności opisane we wniosku odbiorcy (znaczący wzrost albo spadek zużycia), to ten będzie musiał zwrócić różnicę pomiędzy sumą należności zapłaconych według wybranej przez siebie grupy a sumą należności, jakie uiściłby gazowni, gdyby grupy nie zmieniał (punkt 3.3.6.4 Taryfy). Oprócz tego taki odbiorca powróci decyzją gazowni do grupy wynikajacej z faktycznego żużycia gazu.

Na prognozy nie ma rady?

Wygląda na to, że prócz sytuacji zmiany ceny gazu lub innych opłat zmiennych, w nowej taryfie znika możliwość wnioskowania przez użytkownika o zamianę wystawionej,  zawyżonej znacznie faktury prognozowanej. Dotąd było to możliwe. Teraz nadpłata czy niedopłata wynikająca z faktur prognozowanych, ma być uwzględniona przy kolejnym odczycie dokonanym przez pracownika gazowni.
Kolejną nowością jest fakt, że faktura prognozowana (oprócz grup zakończonych symbolem 12T) może być, w zależności od uznania gazowni, sporządzona nie jak dotąd na podstawie średniorocznego zużycia z roku poprzedzającego, ale średniej liczonej aż do trzech lat wstecz.

Od chwili wejścia w życie nowej taryfy możemy też, na podstawie złożonego przez nas do gazowni wniosku, przejść na podgrupę kończącą się symbolem "12T". Wtedy co miesiąc sami będziemy podawać dostawcy gazu odczyty gazomierza, ale musimy być przygotowani na ich skontrolowanie w ciągu 10 dni od ich podania, przynajmniej raz w roku. Musimy też wówczas zadeklarować czy odczytów dokonujemy 10, 20 czy ostatniego dnia miesiąca oraz obiecać, że taki odczyt przekażemy telefonicznie lub w inny uzgodniony sposób w ciagu 5 dni od jego dokonania. Wówczas prognozy zużycia już nam nie grożą, ale w grupach zapłacimy miesięcznie wyższe o ok. 4zł niż w innych podgrupach grupach opłaty stałe, a dodatkowo w grupie W3.12T pracownik gazowni kontrolujący nasz odczyt pojawi się z pewnością aż 6 razy w roku.

Ceny

PGNiG w komunikacie na swojej stronie podaje średni wzrost cen w grupach taryfowych:
W-1 określony na 1,28zł miesięcznie
W-2 określony na 5,55zł miesięcznie
W-3 określony na 22,62zł miesięcznie

nie wiadomo jednak dla jakiej wielkości zużycia i na jakiej podstawie, gdyż faktyczny wzrost cen na terenie obsługiwanym przez Karpacką Spółkę Gazownictwa PGNiG SA, przy podawanych dotychczas w komunikatach PGNiG wielkościach 150m3, 1000m3 i 2500m3 rocznego zużycia, wyniesie odpowiednio miesięcznie:

1,92zł,
12,73 zł
i 31,46 zł,

przy założeniu, że wszyscy znajdą się w grupach W-1.1, W-2.1 lub W-3.6.
Rzeczywisty wzrost ceny gazu liczonej jako suma obu składników zmiennych, zależnych od ilości spalonych metrów sześciennych gazu wyniesie od 8,42% do 9,45%, bez opłat stałych.

Opłaty stałe rzeczywiście nie wzrosną, ale tylko, jeśli pozostaniemy nadal w tych grupach taryfowych, do których przydzieli nas gazownia od 15 lipca br. W przeciwnym razie wzrastają obie opłaty stałe: sieciowa stała i abonament w zakresie 25% i 37,5% w grupach o symbolu W-1.2 i W-1.12T, 10% i 16% w grupach o symbolu W-2.2 i W-2.12T oraz od 6% do 9% w grupach W-3.12T i W-3.9; przy czym co charakterystyczne i niezbyt logiczne: najbardziej rosną one w grupach W-1 i W-2 oznaczonych końcówką 12T, gdzie faktury prognozowane gazowni zastępuje własny odczyt odbiorcy i nie musi (poza lotną kontrolą) fatygować się do nas pracownik gazowni.

Rocznie więc za gaz łącznie z opłatami stałymi zapłacimy więcej: od 5,21% w grupie W-2.1 do 13,25% w grupie W-1.12T.

Precyzyjne wyliczenie najkorzystniejszej grupy taryfowej nie jest możliwe ze względu na już wyłącznie prognozowany charakter faktur w grupach, w których odczytu dokonuje gazownia i podwyżek częstszych niż coroczne. Teoretycznie grupy, w których koszt zużycia gazu będzie najwyższy to W-1.12T; W-2.12T oraz W-3.9, najniższy w W-1.1, W-2.1 i W-3.6.

Wraz ze wzrostem ilości spalanego gazu i przejściem do grupy o wyższej pierwszej cyfrze, maleje co prawda jednostkowa kwota za spalony kubik gazu, ale za to rośnie stawka opłat stałych (od 10 do 70 zł za m-c w grupach od W-1 do W-3) oraz do aż 330zł za miesiąc w grupie W-4, w której roczne zużycie gazu przekracza 8 tysięcy kubików - i która chyba z załozenia jest straszakiem na nieoszczędnych. W praktyce najlepiej oscylować z zużyciem gazu w górnych zakresach limitów dla danej grupy, tj. 150-250 m3 w grupach W-1, 800-1000 w grupach W-2 i min. 2000m3-5500m3 w grupach W-3.

Nie warto zbliżać się do maksimów, bo możemy znaleźć się wówczas w grupie o wyższym pierwszym numerze, a to nie jest korzystne.

Będzie kara dla PGNiG?

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumenta wszczął postępowanie w sprawie stosowania praktyk monopolistycznych przez PGNiG.

Jednak ani wszczęcie, ani przebieg tego postępowania nie będzie miał wpływu na termin wejścia w życie, postanowienia ani wysokość nowej taryfy.

Najlepszym dla nas - Klientów rozwiązaniem byłaby korekta „w dół" proponowanych cen oraz wykreślenie niekorzystnych dla nas, nowych zapisów taryfy. Najgorszym i co więcej wielce prawdopodobnym będzie tylko wysoka kara finansowa nałożona na PGNiG, na którą złożymy się wszyscy i która zasili... Skarb Państwa.

Tekst tafyfy jest do pobrania na stronie www.pgnig.pl